Studio Formo

Een nieuw kantoor!

11 september 2016

Afgelopen vrijdag was de openingsdag van ons nieuwe zakelijke onderkomen, samen met onze partnerbedrijven Fair Share en Decorat. De laatste weken hebben we daar met de teams hard naar toe gewerkt. Met als regisseur en drijvende kracht mijn broer Marius, die al maanden geleden voor zich zag hoe het moest worden: meer dan gewoon werkplekken. Een presentatieruimte moest het zijn waar bezoekers zelf kunnen ervaren wat we als drie bedrijven voor hen kunnen betekenen. Een plek waar natuur, techniek en mens elkaar ontmoeten. Waar nieuwe verhalen bedacht, gecreëerd, vormgegeven en gecommuniceerd kunnen worden.

En dat werd het. De kale ruimten werden sfeervol ingericht met een houten boom van Lovi als eyecatcher in het midden. Met hulp van prachtige foto’s en timelapse-films van de getalenteerde fotograaf Henri Luoma maakten we bedrijfspresentaties voor verschillende schermen tegelijk. En we ontwierpen en plaatsten 6 verschillende wand-prints. De mannen van Fair Share doken in hun netwerken om persoonlijk klanten en relaties uit te nodigen en het feest voor te bereiden. En de techniek werd tot in de puntjes geregeld. Zodat, ook al zijn de ruimten volgepakt met technologie, er geen kabeltje in het zicht is en de bezoekers zich op de beleving kunnen focussen.
En toen de openingsdag dichterbij kwam, de nachten korter werden en de druk hoger, stroomden de aanmeldingen binnen. Super en spannend tegelijk. Want hoe werkt dat hier, komen mensen echt als ze zich aanmelden?

Donderdagavond kwamen mijn ouders aan in Oulu. Heerlijk om ze weer te zien! En extra fijn, want nu konden ze bij de opening zijn!
Het werd een fantastische dag. De hele dag doorlopend druk met enthousiaste bezoekers. Na de lange werkdagen van afgelopen weken, maar ook na de jaren dat we hier naar toe geleefd hebben, beleefden we de dag in een soort roes. We moeten nog steeds een beetje landen.. We zijn erg blij deel uit te maken van dit nieuwe team en dankbaar voor iedereen die geholpen heeft om deze dag en nieuwe locatie te verwerkelijken!

img_5839Ook voor de smaak was genoeg te beleven. Met dank aan verschillende familieleden en vrienden die heerlijke Finse taarten en hapjes verzorgden!
img_6068
Marius gaf een presentatie in de “forest-room”. En die leek meteen te klein..
img_6070Hier geniet Jaco vanaf een afstandje van alle positieve aandacht. Naast de glazen wand die hij de nacht ervoor nog beplakte, omdat de print nog net op tijd geleverd kon worden. Als je zo je best hebt gedaan op een wandillustratie, dan wil je die op de opening wel laten zien natuurlijk!img_6066
En een impressie van hoe de presentatie er uit zag. Maar eigenlijk zou je in de ruimte moeten staan om het zelf te beleven met bewegende beelden en mooi geluid. Dus als je een keer in de buurt bent.. 😉img_6067

Studio Formo

Een Finse BV in oprichting

20 augustus 2016

Nu de kinderen naar school gaan (en het gelukkig daar heerlijk naar hun zin hebben) zijn wij weer volop aan het werk. Voor Nederlandse klanten van ons grafische bedrijf Studio Formo -> 3x hoera voor het digitale tijdperk. Waarin we iedereen kunnen bereiken alsof we naast ze staan, maar dan met uitzicht op Fins bos!
En tegelijk zijn we druk met de oprichting van onze Oy (Finse BV). Dat zou heel makkelijk moeten zijn. 15 minuten werk, kun je online doen. Paar keuzes maken, aandelengeld storten en hoppekee, geregeld. Behalve als je geen Fin bent en/of nog niet helemaal ingeburgerd. Dan kun je zomaar weer in een bureaucratisch cirkeltje terecht komen. Zoals deze: om een Oy online te registreren, moet je inloggen met een Bank-ID. Daarvoor moet je een Finse bankrekening hebben. Die krijg je als je oa je statuten kunt overleggen. En dat kun je pas als je… Enz. 🙂
Om dan nog maar niet te spreken over alle ingewikkelde Finse documenten die we de laatste weken hebben moeten “doorlezen” en invullen. Maar hey, dat zal vast in andere landen niet anders zijn. En gelukkig waren er weer verschillende mensen die ons hielpen door buiten de hokjes te denken en met vertalen.
En dus is de Oy inmiddels officieel in oprichting, kunnen we vast aan de slag en zien we uit naar het moment dat de registratie voltooid is!
Waar we ook hard voor aan het werk zijn, is de opening van de nieuwe locatie van 3 samenwerkende bedrijven: Fair Share, Decorat en.. Studio Formo! 9 september a.s. is het zover. Het wordt prachtig, echt iets unieks wat hopelijk heel de regio hier op zijn kop gaat zetten. Ik zal binnenkort wat sneak peek’s posten!

Boris kijkt regelmatig mee als we bezig zijn met ontwerpen van wand- en raamprints voor de nieuwe locatie. Vanmorgen besloot hij dat onze ramen ook wel een mooie print konden gebruiken..
Misschien moeten we de naam alvast wijzigen in Studio Formo & Zn Oy 🙂
IMG_5818

 

Emigratie

Post(i)

13 augustus 2016

Iedere dag rennen / fietsen de kinderen een paar keer langs onze brievenbus aan de weg om te checken of er iets in zit. Want hoe leuk is het om post te krijgen! Al verschillende kaarten en zelfs pakketjes legden de lange route af naar ons toe vanuit Nederland. Ze worden uitgebreid bewonderd en we proberen ons voor te stellen wie aan ons schreef en waar die persoon toen was. We voelen en ruiken eraan. En dan mogen de kaarten in ons fijne Hema-rek. Zodat we ze er steeds weer uit kunnen halen als we even aan iemand willen denken.
We hebben nu ook mooie postzegels gekocht om post naar Nederland te sturen. Of posti zoals het hier heet. Want gelukkig, er zijn dus Finse woorden die lijken op de Nederlandse..
En de eerste post terug is inmiddels onderweg!

Boris schreef zijn eerste brief aan een oud-klasgenootje die hem mooi postpapier gaf als afscheidskadootje.
IMG_5665 IMG_5666

Emigratie, Inburgeren, School

Eerste schooldag

10 augustus 2016

Achter de poort wachtten het nieuwe schoolplein en alle nieuwe klasgenoten..

Oeh wat hadden ze er zin in om naar school te gaan vanmorgen. En wat was het spannend.. Voor ons allemaal! En ook voor de juffen, want op dit dorpsschooltje zijn ze niet gewend om kinderen binnen te krijgen die maar een heel klein beetje Fins spreken.

Jaco, Aron en ik waren al in februari op de school geweest om rond te kijken. Toen hoorden we ook meer over in welke groepen de kinderen zouden komen. Het schoolsysteem is namelijk best verschillend van dat in Nederland. Kinderen gaan pas naar school in het jaar dat ze 7 worden. Dan beginnen ze in klas 1. Dus Boris gaat hier naar klas 2 (en niet naar groep 5). In het jaar voor ze 7 worden kunnen ze naar de voorschool. Bijna alle kinderen doen dat. Aron gaat dus ook naar de voorschool. Dat is iedere ochtend van 9 tot 13 uur. Daarnaast is er de mogelijkheid om voor een redelijk klein bedrag je kind vanaf 1 jaar naar het dagverblijf te brengen. Daar gaat Sofie heen. En als Aron het naar zijn zin heeft dan gaat hij aansluitend op de voorschool ook een paar uur per week. Maar, in ons dorp is dit allemaal onder 1 dak en we hebben de kinderen dus alledrie maar voorbereid op hun nieuwe “school”. Sofie vond namelijk dat zij (nu ze al bijna 4 is) ook wel naar school kon. En Aron zat al bijna 2,5 jaar op school in Nederland. Beetje lastig te begrijpen dat hij nu plotseling niet meer naar school gaat. Dus vooruit maar, wat ons betreft gaan ze allemaal naar school. Alles is hier toch al anders 😉

We brachten eerst Aron naar zijn juffen. Twee fulltime juffen en 2 fulltime assistenten. En 22 kinderen. Heerlijk! Maar deze week is de voorschool nog niet gestart. Er zou daarom alleen binnen en buiten gespeeld worden en vooral veel tijd en rust zijn om aan elkaar te wennen. Aron voelde zich meteen thuis, ging lekker met Lego spelen en wij werden uitgezwaaid.
Voor Boris was het heel anders. Met een gespannen gezicht ging hij de klas in. En zodra wij buiten waren kwam hij alweer de deur uit met de tranen over zijn wangen. Hij had geen idee wat van hem verwacht werd. Heel moeilijk om te zien. Zo konden we hem niet alleen laten. Dus Jaco is met hem de klas ingegaan tot hij wat rustiger was. Ondertussen bracht ik Sofie naar haar juffen. Dat ging weer heel gezellig. Het lijkt wel of bij die kleintjes de taal geen enkel punt is. Ze bewonderde al het speelgoed en ging lekker tussen de andere kinderen zitten spelen. Ik zou vandaag bij haar blijven, maar al snel bleek ik niet nodig 🙂
Boris vond het wel heel fijn als ik bij hem in de klas kwam. Hij had het echt niet breed. En logisch, ik merkte toen ik bij hem zat hoe moeilijk het is als je niets begrijpt van wat er in de klas gebeurt. En dan ken je ook nog eens niemand. Toen de kinderen aan het werk gingen met naambordjes en het versieren van hun map, kon ik wat overlevingstactieken met hem verzinnen. En zag hij het gelukkig weer wat zonniger in.
Om 11 uur was het tijd om.. te gaan eten. Warm eten..! Alle kinderen van de voorschool en school in een rij en dan zelf opscheppen en een plekje zoeken. De jongens vonden het geweldig. Een soort kinderrestaurant op school!

IMG_5628IMG_5629Tijdens het eten kreeg Boris wat contact met de klasgenoten om hem heen en daarna ging het prima met hem. De laatste 3 kwartier heeft hij ontspannen zelf in de klas gezeten.
Het was geweldig om te zien hoe Aron lekker aan het grapjes maken was met zijn nieuwe vrienden tijdens het eten. En kletsen met de juffen. Met woordjes Nederlands, Engels en Fins dwars door elkaar en veel gebaren en mimiek.
De jongere kinderen eten in hun eigen groep. Toen ik bij Sofie ging kijken zat ze wat beteuterd achter haar bord. Ze had wel aan de juffen duidelijk gemaakt dat ze liever water wilde dan melk, maar ze kreeg hen niet uitgelegd dat ze geen sla wilde 🙂 Gelukkig maakte het toetje alles goed. Een soort koude aardbeiensoep.
Na het eten gaan alle kinderen tot en met Aron’s groep minimaal een half uur rusten op slaapzaaltjes. Vooraf dachten wij dat Aron en Sofie daar vast niet meteen voor in zouden zijn, dus we hadden afgesproken dat ze deze week voor het slapen naar huis zouden gaan. Allebei waren ze het daar niet mee eens. Het liefst wilden ze meteen de rest van de dag blijven, en slapen op school lijkt hen geweldig.

Vanmiddag hebben Boris en ik een plan gemaakt voor de komende schoolperiode. Hij neemt voortaan een Fins-NL / NL-Fins woordenboekje mee naar school. Daar kan hij woorden in opzoeken die hij nodig heeft. En dan schrijft hij ze ook meteen in zijn eigen “handige woorden-boek”, zodat we ze daarna kunnen oefenen. Hij is er meteen mee aan de slag gegaan.IMG_5630En we hebben ook nog geshopt, want de kinderen in zijn klas hadden allemaal een grote schooltas bij zich. We denken dat ze die gebruiken om hun regen- of sneeuwkleding in te doen. En zonder uitzondering hadden alle schoolkinderen buiten een pet op. Dat zal dan ook wel belangrijk zijn. Dus die is ook aangeschaft. En nu ziet Boris er helemaal uit als een Finse schooljongen en heeft hij gelukkig ook zin in morgen! IMG_5631 Sja en wat moet je dan ’s avonds eten als de kinderen tussen de middag al warm hebben gegeten.. Pannenkoeken dan maar! Hebben ze dik verdiend ook!
IMG_5632

Natuur, Op reis

Zomers Lapland

7 augustus 2016

Dit weekend hebben we onze eerste vakantie gevierd als inwoners van Finland! Vrijdagmiddag reden we naar Lapland. Een mooie route, via Zweden langs een snelstromende rivier en door bos met steeds minder berken en meer naaldbomen. Met de trailer, om als echte Finnen hout te halen voor de winter. Gekapt door Markku in zijn eigen bos -> Kiitos!! Next time you can count on extra chopping power 🙂

Onderweg aan de Zweedse grens:
IMG_5309 IMG_5569Verder was het veel zon, buiten, gezelligheid, bosbessen, muggen (ja helaas, ze waren er nog), versgemaakte taart, zwemmen en rust.
We sliepen in het huis waar vroeger de familie van Markku woonde:
IMG_5567Daar lagen dozen Lego en Playmobiel klaar om mee gespeeld te worden. Draadloos vermaak in overvloed!IMG_5361Maar ook buiten op ontdekking is natuurlijk erg leuk! We hadden gehoord dat hier vorig jaar in de zomer een wolf in de tuin gezien was. Dus er moesten vast sporen te vinden zijn. We hebben er geen gevonden, maar we weten ook nog niet zo goed waar we op moeten letten.. Wordt vervolgd 🙂IMG_5566Vlakbij is het prachtige vakantiepark Loma-Vietonen. Dikke aanrader voor iedereen die Lapland wil bezoeken. Een paar foto’s vanaf het park:
IMG_5563 IMG_5485 IMG_5496 IMG_5514 IMG_5498Eenmaal weer thuis kon, met hulp van Aron z’n spierballen, het houthok gevuld worden!IMG_5557

Natuur, Thuis

Eten uit eigen tuin

4 augustus 2016

Onze tuin is niet alleen fijn om in te spelen, we kunnen er ook heerlijk in en uit eten. Er groeien frambozen en bosbessen waar we elke dag van snoepen. En naast het riviertje hebben we een vuurplaats waar we regelmatig iets lekkers klaarmaken.
We hoorden dat de kinderen op school leren hoe ze kunnen herkennen wat eetbare paddestoelen zijn. Dat gaan we graag van ze leren, want er staan nu al een paar mooie exemplaren in het bos om het huis!

IMG_0046 Sofie plukt bosbessen met een speciaal schepje ervoor. IMG_0049
Als je wel van worstjes houdt, maar niet van rook in je ogen..IMG_0048Pannenkoeken uit eigen tuin! IMG_0037 IMG_5284

Emigratie, Inburgeren

WE MOGEN BLIJVEN!!

1 augustus 2016

Vandaag lag er een envelop van de Finse politie in onze brievenbus. Oh wat spannend.. Zou er goed nieuws in staan? JAAAAA!! Namelijk dat onze aanvraag om langer dan 3 maanden te mogen blijven is.. GOEDGEKEURD!!
Dit hadden we nog niet verwacht, want we waren gewaarschuwd dat de beoordeling maanden zou kunnen duren wegens drukte rondom het groeiend aantal asielaanvragen.
We beseffen heel goed hoe bijzonder dit is, we zijn ontzettend dankbaar dat dit zo voorspoedig is gegaan. Dus daar hebben we een appelsapje/cider op gedronken 🙂

Er is een heel proces aan voorafgegaan waarvan ik jullie de details zal besparen, maar als je interesse hebt, neem gerust contact op!
In het kort: Sinds november 2015 zijn we aan het uitzoeken wat voor stappen we moesten gaan nemen. Mijn broer Marius heeft hetzelfde doorlopen en ons steeds geholpen om te zorgen dat we niet in het cirkeltje zouden belanden waar hijzelf bijna niet uitkwam. Ongeveer dit: om een Fins ID-nummer te krijgen hadden we documenten nodig die we alleen konden aanvragen met vermelding van ons Fins ID-nummer…
Naast de onmisbare hulp van Marius was meneer Matti Knutar een belangrijke schakel voor ons, bedrijfsadviseur bij Oulun Seudun Uusyrityskeskus. Hij heeft me geholpen met het schaven aan ons bedrijfsplan, met het leggen van contacten met banken en subsidieverstrekkers en heeft een sterke aanbeveling geschreven aan de politie om onze aanvraag snel in behandeling te nemen zodat we ons bedrijf zouden kunnen gaan starten. Marius en Matti.. thanks for helping us living our dream!

Vrijdagmiddag 22 juli stonden we dan met z’n vijven bij de politie in het stadje Pudasjärvi. Helemaal daar, omdat dat het enige politiebureau was waar nog een half uur vrij was. Officieel moesten we voor ons allemaal een half uur boeken, en dan ook nog aansluitend, maar dat was pas in 2017 weer mogelijk..! Gelukkig bleek een half uur ruim genoeg voor ons allemaal, omdat we alle benodigde formulieren al in februari hadden opgehaald en helemaal ingevuld hadden. Alle bijlagen zagen er goed uit, dus de immigratiepolitieagenten verwachtten dat het wat sneller kon gaan dan gemiddeld.. maar ja, zij moesten het doorsturen naar Kuusamo en konden verder geen beoordeling geven.
Dus afwachten maar.. en intussen konden we niet echt meedoen hier. Zonder Fins ID-nummer kun je namelijk nog geen internet-abonnement afsluiten.

En toen werden we vanmorgen op 1 augustus wakker.. de dag dat we uit Nederland uitgeschreven zouden worden. Dat gaf best een raar gevoel. Alsof we nergens echt bij hoorden. Geen echte Nederlanders meer, maar ook nog geen Finnen. En geen Nederlandse zorgverzekering meer, maar ook nog geen Finse.. Dan kijk je ineens heel anders tegen die leuke trampoline aan.
We wisten vooraf dat de kans groot was dat dit zou gebeuren. En we hadden er alle vertrouwen in dat het goed was en goed zou komen.
Maar wat we niet wisten, was dat onze registratiedocumenten op dat moment al onderweg waren, met dagstempel 27 juli 2016. We hebben zelfs een paar dagen overlap gehad! Heerlijk, we hoeven ons echt nergens zorgen over te maken 🙂

Nu kunnen we echt van start. Er moeten nog allerlei stappen volgen, maar deze hele belangrijke is binnen. En dat gaan we voorlopig nog wel vieren!! Kippis!!

Het politiebureau in Pudasjärvi:
IMG_5253 1, 2, 3, 4.. 5 documenten. Heel ons gezin welkom in Finland voor onbeperkte tijd!!!IMG_5252

Thuis

speel-tuin

30 juli 2016

Eén van de allerfijnste dingen aan ons huis is… de tuin! We waren in Nederland gewend om effectief met onze buitenruimte om te gaan, maar hier hoeft dat niet! We weten eigenlijk niet precies waar de tuin stopt en het bos begint. En dat maakt ook niet zoveel uit, we mogen overal spelen 🙂
Er stonden al een prachtige trampoline en een zwembad die we alleen een beetje hoefden op te knappen. En de jongens hebben nog veel meer moois gevonden. En Jaco heeft met zijn touw en met wat hout en andere vondsten een supercoole touwbaan, schommels en rekstok gemaakt. En dan ook nog heerlijk weer gehad deze eerste twee weken.. genieten!IMG_0040IMG_0045IMG_0039IMG_0038IMG_0047IMG_0041
IMG_0051

Natuur, Uitjes

Koitelinkoski

28 juli 2016

Op een kwartiertje rijden ligt een prachtig wandelgebied met bos en watervallen-rivier: Koitelinkoski. We waren er al een aantal keer in de winter geweest en diep onder de indruk, maar nu in de zomer is het er ook heerlijk. Voor Finse begrippen is het er vrij druk 🙂 met her en der groepjes familie en vrienden rondom een kampvuur, ontspannen worstjes grillen en van de zon genieten.

En waar kun je nu mooier je rekstokoefeningen doen dan hier..!
IMG_4778
IMG_4719IMG_4784 IMG_4779-1IMG_4776

Natuur

Oorlog!!

24 juli 2016

Vooropgesteld: één van onze redenen om naar Finland te verhuizen is dat we graag dichter in de natuur leven.
Dus toen we kennismaakten met de vele muggen hier, zeiden we: “Ach, er is hier genoeg ruimte voor ons allemaal. ’s Avonds willen zij graag in de tuin zijn? Prima. Dan blijven wij binnen en verder vallen we elkaar niet lastig.”
Dat leek even goed te gaan. Tot ze ons de oorlog verklaarden en ons huis omsingelden. Zodra één van ons een stap buiten de deur zet, piept de voorste linie snel naar binnen en de verkenners waarschuwen de rest van het muskietenleger. Binnen enkele seconden daalt een heel bataljon op ons neer, met alle gevolgen van dien. De jeuk en het gezoem houdt de kinderen wakker. En dan is de maat vol!!

Dus nu is het muggenjachtseizoen geopend. Alles is geoorloofd! Boris en Aron lopen met hun walkietalkies door het huis om elkaar op de hoogte te houden van hun laatste overwinningen. We rusten niet tot de laatste mug naar het plafond ligt te kijken.
We hoorden dat de meeste muggen over twee weken verdwenen zijn. Dat is mooi. Tot die tijd zijn we vooral ’s ochtends en ’s middags in de tuin. En ’s avonds bewaken wij het fort!

IMG_4946