Emigratie

Wel mee – niet mee

10 juli 2016

Al maanden geleden begon het: wat nemen we mee, en wat niet? Kast voor kast werkten we het huis door. We hebben er veel van geleerd, zoals:

  • We hebben veel meer dan we nodig hebben.
  • Er zijn dingen die we niet gebruiken, maar die toch heel belangrijk voor ons zijn.
  • Het is leuk om weg te geven. Al snel stond er bijv. een bak met autootjes klaar die Aron wel weg wilde geven. Iedereen die kwam spelen mocht wat uitzoeken. Leuk!

Langzamerhand vulden we de garage bij mijn ouders met dozen. Alle dozen heel zorgvuldig volgepast. Een stapel “mee” (met de hele belangrijke levensbehoeften zoals LEGO), een stapel “mee als dat past” en een stapel “mag ook wel over een tijdje”. Afgelopen week werd het steeds spannender of alles van de stapel “mee” ook echt zou gaan passen in de trailer. En toen begon het inpakken. Wat was die trailer eigenlijk groot.. ongelooflijk.. alles past erin! Wat een feest, niets hoeft achter te blijven, zelfs de dakkoffer past erin, dus de kano kan op het dak!
Of toch niet.. De volgende ochtend was de teleurstelling groot toen Jaco terugkwam van het weegpunt. Te zwaar..! Dus nu moesten we alle dozen en losse spullen afwegen. Want grote lichte spullen kunnen we dus beter wel meteen meenemen. NOG een keer alle dozen door onze handen om een laatste keus te maken van wat toch wel weg mag. Natuurlijk niet de knuffels van de kinderen. Maar ja, mijn eigen teddybeer die al jaren in de berging lag.. Loslaten, het is nogal een thema 🙂

Gelukkig is er ook de mogelijkheid om een pallet na te sturen. En kennen we iemand met verstand van versturen (bedankt Koos van Kortpack, top!). Ook wel weer leuk, dan kunnen we straks in 2 fasen uitpakken.

wegenniet mee..

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply